Vragen is weten

2 december 2008
Categorieën: Over vragen stellen en discussie voeren
4 reacties »

De meeste mensen stellen in mijn ogen te weinig vragen. En dat is jammer, want vragen stellen leidt tot kennis, groei, verdieping, vooruitgang.

Te weinig mensen durven hun mening, hun visie ter discussie te stellen. Het gevolg: slechte beslissingen, oppervlakkigheid en stagnatie.

 

Kinderen doen instinctief het juiste: zij leren door eindeloos vragen te stellen. Iedere ouder kent het soms gekmakende ‘waarom … waarom … waarom?’. Pubers zetten de volgende stap. Zij ‘weten’ dat je alleen volwassen kunt worden door alles ter discussie te stellen. Die instelling van de jongste generaties heeft de wereld voortdurende vooruitgang gebracht.

 

Een kleine groep mensen blijft ‘waarom’ vragen en zaken ter discussie stellen, ook wanneer ze volwassen zijn: journalisten, wetenschappers en filosofen, om er maar een paar te noemen.

Maar een grote meerderheid stopt met vragen stellen, laat staan dat ze hun mening of zichzelf ter discussie durven te stellen. Politici, religieus leiders, managers, consultants, docenten, mensen in uniform, voetbaltrainers en ga zo maar door poneren stellingen alsof dat de enige waarheid is en durven geen ruimte te laten voor twijfel. De goede uitzonderingen daargelaten, natuurlijk.

 

Ik roep iedereen dan ook op regelmatig kind te zijn en vooral flink te blijven puberen, je hele leven lang.

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

4 reacties op “Vragen is weten”

  1. Gert-Jan Jansen:

    Waar ligt voor jou persoonlijk deze frustratie? Het is erg jammer dat iedereen in NL tegenwoordig een mening moet hebben over iets. En dat die mening overeind moet blijven ongeacht de vragen die erover worden gesteld. De enige die nu eindelijk eens durft te switchen van mening wordt door collega’s en media met de grond gelijk gemaakt. Zijn naam?; Wouter Bos. Een politicus die vragen durft te stellen en basis van die antwoorden zijn mening durft bij te stellen. Als we in NL nou eens stoppen met iedereen te verplichten overal een mening over te hebben, komen we qua vragen stellen een stuk verder. Dus nog maar een keer mijn vraag aan jou Jan-Jaap; Waar ligt voor jou persoonlijk deze frustratie?

    Een druilerige herfstgroet uit Utrecht!

    Gert-Jan

  2. Jkwadraat:

    Ik zou het geen frustratie willen noemen, maar eerder een overtuiging: dat de wereld er een stuk beter uit zou zien, als iedereen zijn stellingen zou durven verlaten en weer eens oprecht vragen zou durven stellen.
    Het is niet eens zozeer als vakman, maar vooral als idealist dat ik graag zou zien dat alles, maar dan ook echt alles, ter discussie zou mogen staan. En inderdaad dan worden mensen als Wouter Bos (er zijn er meer) geen ‘draaikont’ meer genoemd, maar ‘flexibele denkers’.

    Groet uit het evenzo herfstige en gure Aalsmeer,

    JJ

  3. Linda:

    Ik ben het weer helemaal met je eens Jan Jaap! Dat moet geen gewoonte worden ;-)

    Het blijven stellen van vragen, en bereid zijn je mening af en toe bij te stellen, vertegenwoordigt een nieuwsgierige en flexibele geest die erop gericht is om te leren. Het is ook heel eerlijk en waarheidsgericht.

    Diegene die het bijstellen van een mening op basis van bijv. nieuwe informatie of inzichten ‘draaikonten’ noemt, zegt daarmee eigenlijk zelf niet nieuwsgierig te zijn naar andere waarheden en geen flexibiliteit van geest te hebben.

    Ik denk dat mensen hun onzekerheid maskeren door een harde mening te hebben en daar niet van af te willen wijken. Of ze hebben gewoon een enorm ego…

  4. Jan-Jaap:

    Van al die bijval zou ik bijna een enorm ego krijgen … :-)

Mijn reactie