Doelloos is doelmatig

3 maart 2009
Categorieën: Over vragen stellen en discussie voeren
7 reacties »

De meeste bijeenkomsten die ik leid hebben een helder doel; dat is goed. Maar ze hebben vaak ook een vooraf zorgvuldig en minutieus vastgesteld eindresultaat en dat vind ik soms jammer.

Ik zou graag zien dat organisatoren van evenement, congressen, seminars, enzovoort wat vaker het lef zouden hebben de bijeenkomst een open einde te geven en er op zouden durven vertrouwen dat het aan het eind toch de moeite waard is geweest voor alle aanwezigen.

 

Natuurlijk heeft een zorgvuldig voorbereidde presentatie voordelen: de boodschap wordt precies zo verteld, als de zender het bedoeld heeft. Maar komt zijn verhaal ook aan bij de luisteraar? Een meer open interview, met een dagvoorzitter die zich inleeft in de doelgroep, zou wel eens veel verrassender kunnen zijn en beter kunnen communiceren.

En een strak geleidde discussie, die aanstuurt op de gewenste conclusies is natuurlijk het meest veilig. Maar wordt de doelgroep ook overtuigd door de argumenten? En echt open gedachtenwisseling levert misschien wel veel meer op en geeft het publiek in ieder geval het gevoel dat er ook echt naar ze geluisterd wordt.

 

De meeste sprekers die ik tref op het podium weten heel goed waar ze het over hebben. Het zijn vakmensen die geloven in hun verhaal. Ze hoeven dus niet bang te zijn, dat ze ‘klem komen te staan’ en zouden er in mijn ogen op kunnen vertrouwen dat ook zonder een ‘georchestreerde bijeenkomst‘ hun punt vanzelf naar voren komt … zeker als de dag onder leiding staat van een kundig dagvoorzitter/discussieleider.  

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

7 reacties op “Doelloos is doelmatig”

  1. Rob Janssen:

    Hoi Jan-Jaap,
    helemaal met je eens. In mijn ogen is een goede dagvoorzitter iemand die ook bereid is om intuitie te volgen. Dan kunnen er vragen bovenkomen die onderliggende zaken aan het licht brengen. Jouw slotzin is dan ook volkomen terecht: het geeft de bepalende invloed van de DV goed weer.
    Geniet van het Leven!
    Rob

  2. Allard:

    Beste Jan Jaap,

    Naar mijn idee moet je 2 zaken uit elkaar trekken:
    1) De zorgvuldig voorbereidde presentatie
    2) De strak geleidde discussie

    Beide zullen als het goed is een ander einddoel hebben. Bij de eerste is het voor zowel de deelnemers als het publiek een goede zaak dat alles tot in de puntjes is voorbereid en dat to aan de conclusies aan toe en alles vast staat. De boodschap gaat dan ongetwijfeld optimaal tot haar recht komen bij de luisteraars.

    Zoveel anders is dit bij een discussie. Met een groot publiek in de zaal vind ik het zelfs getuigen van minachting van je publiek als je uberhaupt een conclusie voor ze trekt. Zorg als discussieleider dat je alle partijen aan het woord laat, vraag verduidelijking en vat argumenten samen met laat het ajb aan de luisteraar over om zelf een conclusie te trekken. Dan bereik je pas echt je doel.

    Hartelijke groet,
    Allard

  3. Allard:

    Beste Jan Jaap,

    Naar mijn idee moet je 2 zaken uit elkaar trekken:
    1) De zorgvuldig voorbereidde presentatie
    2) De strak geleidde discussie

    Beide zullen als het goed is een ander einddoel hebben. Bij de eerste is het voor zowel de deelnemers als het publiek een goede zaak dat alles tot in de puntjes is voorbereid en dat tot aan de conclusies aan toe en alles vast staat. De boodschap gaat dan ongetwijfeld optimaal tot haar recht komen bij de luisteraars.

    Zoveel anders is dit bij een discussie. Met een groot publiek in de zaal vind ik het zelfs getuigen van minachting van je publiek als je uberhaupt een conclusie voor ze trekt. Zorg als discussieleider dat je alle partijen aan het woord laat, vraag verduidelijking en vat argumenten samen met laat het ajb aan de luisteraar over om zelf een conclusie te trekken. Dan bereik je pas echt je doel.

    Hartelijke groet,
    Allard

  4. Jkwadraat:

    Allard,

    op zich ben ik het eens met je tweedeling, met één toevoeging: tussen een presentatie en een discussie in, zit nog de interviewvorm. Vaak wordt me gevraagd iemand op het podium te ondervragen, als (vaak goed)alternatief voor een presentatie.
    Helaas worden ook die gesprekken meestal ook helemaal van te voren dicht getimmerd, terwijl ik denk dat als iemand op zijn eigen kennis durft te vertrouwen, hij het ook aan durft zich echt door me te laten ondervragen. En het publiek voelt echt het verschil wel tussen een voorgekookt gesprek en een dagvoorzitter die door vraagt, als iemand onduidelijk of onzinnig is.
    Kortom: als men een dagvoorzitter vraagt een interview te doen, geef hem dan ook de ruimte om – namens het publiek – écht te interviewen.

    Verder ben ik het van harte met je een dat de dagvoorzitter/discussieleider niet degene is die de conclusies moet trekken.
    Tot slot Rob natuurlijk dank voor de bijval :-)

    Jan-Jaap

  5. Marco Bakker:

    Het mooie aan de stelling vind ik de zin waarin wordt gesproken over ‘meer lef bij de organisatoren’. Ben het daar volledig mee eens en hier ligt een schone taak voor alle dagvoorzitters & co.
    Uiteraard weten wij dat je met een ‘open mindset’ veel kan bereiken. Natuurlijk kennen we het dilemma dat veel gasten van een bijeenkomst niet kijken naar wat er gebeurt,… maar of dat wat er gebeurt wel voldoet aan hun verwachting! En dat is zeker bij opdrachtgevers zo. Hoe zorgen wij er dus voor dat onze opdrachtgevers meer lef tonen? Lef om de ene keer ‘het totaal anders’ te doen en de andere keer ‘een standaard werkwijze’ te omarmen. Uiteraard beiden met goed resultaat. Mijn ervaring hierin is dat veel van onze opdrachtgevers ‘saai’ zijn. Of ‘standaard’ gewend zijn. Daarmee hebben ze vaak goede resultaten geboekt. Presenteer ik hen een aanpak waar heel veel lef voor nodig is, dan zal men hier zelden voor kiezen. Sluit ik bij hun belevingswereld aan en kies voor een aanpak met een beetje lef, dan is de eerste stap gezet!
    marco

  6. Jkwadraat:

    Dat lijkt me een wijze insteek, Marco: niet direct gaan voor de hoofdprijs, maar het lef er langzaam in masseren.
    Ik wil daar graag aan toevoegen, dat beslissingen met lef vaak de volkomen logische keuze zijn … iets wat eigenlijk veel minder ‘gevaarlijk’ is dan het er uit ziet. Zo heeft de opdrachtgever niet het gevoel dat hij ‘iets engs’ gaat doen, maar de zekerheid dat hij kiest voor een weliswaar nieuwe, maar toch veilige oplossing.

  7. Pieter Webeling:

    Ik zie jou stelling als een lekker klinkende deelwaarheid, uitdagend weliswaar, maar toch een deelwaarheid.
    Mocht je kiezen voor een open einde, dan trek je een wissel op de intelligentie van de aanwezigen. Kun je er als dagvoorzitter op rekenen dat de deelnemers voldoende informatie hebben om de voetangels en -klemmen van de thematiek te doorgronden, zodat ze op basis daarvan eigen keuzes kunnen maken? Of: dat ze een goed overzicht hebben in de verschillende dilemma’s om hun eigen spoor te trekken? Dat is dan beslist een voorwaarde, lijkt me. Het is ook interessant om een of meer lijnen vast te stellen (dan vul je het iets meer in) van waaruit deelnemers kunnen kiezen. Grote waarheden kun je meestal omkeren. Dat doe ik zelf ook wel eens bij sprekers, zo van: verplaatst u zich eens in de grootste criticaster van uw verhaal. Wat zou dan een sterk punt van hem kunnen zijn?
    Kies je voor een ‘gesloten’ einde, dan is het voor de intellectuele uitdaging altijd aardig om daar weer een ander einde neer te zetten. Moraal van het verhaal: waarheden zijn nooit eenduidig, la vérité est dans la situation, zie deze bijeenkomst vooral als inspiratie, etcetera.
    Enfin, dat zijn een paar losse gedachten.

Mijn reactie