Je publiek beter bereiken: spetterende opening

14 april 2009
Categorieën: Je publiek beter bereiken
3 reacties »

Je eerste woorden, je eerste actie, je eerste blik de zaal in: ze vormen de eerste indruk, die bepaalt of het publiek wil weten wat je te vertellen hebt.

Zonder een pakkende opening ben je de interesse van de toehoorders direct al kwijt.

Een goede opening is niet zo moeilijk als het lijkt:

-          maak indruk: gebruik decorstukken of props. Doe iets met je persoonlijke talenten, zoals gitaar spelen, buikspreken of jongleren. Of kijk – een beetje drama mag best – eerst eens een minuut zwijgzaam de zaal in, kijk steeds een ander in de ogen. Kortom: laat je fantasie de vrije loop, doe iets onverwachts;

-          vertel een verhaal: deel iets persoonlijks of kom met een anekdote. We zijn immers allemaal nog steeds dat kleine kind, dat graag naar verhalen luistert. Een goed verhaal is makkelijk te vertellen, legt direct een connectie met je publiek en maakt meteen een helder punt;

-          hou het kort! Veel inleidingen zijn te lang en proberen compleet te zijn. Verlies je te veel tijd aan het begin verhaal, dan kom je aan het eind tijd te kort voor een echte climax;

-          hou het simpel: de aandacht van je toehoorders is aan het begin van je verhaal hoog. Je wilt die aandacht niet verliezen aan prietpraat en een langdradige, onduidelijke boodschap;

-          verplaats je in je publiek: wat is die ene gedachte die ze willen horen, onthouden en in praktijk brengen? Dat is de rode draad van je opening én de rest van je verhaal;

-          begin nooit met ‘goedemiddag, ik ben …’. Val met één ijzersterke openingszin of vraag direct midden in het verhaal: deze zin bepaalt of mensen luisteren en je verhaal zullen onthouden. Je voorstellen kan eventueel nog na je inleiding.

 

Het is vooral een kwestie van durven. Je zult merken hoe opgelucht je publiek reageert, als ze merken dat jij nu eens niet hebt gekozen voor de standaard-opening, die ze al zo vaak gehoord hebben.

www.ted.com

10 april 2009
Categorieën: Gezien gehoord gelezen
Geen reacties »

Op www.ted.com vond ik een enorme verzameling video-opnames van internationale topsprekers. De onderwerpen lopen uiteen van ‘samenwerking onder bacteriën’ tot ‘de wiskundige voorspelbaarheid van internationale politiek’, maar allemaal hadden ze één ding gemeen: dat de getoonde visie ongelofelijk inspirerend is om naar te kijken.

Of je nou een spreker zoekt, wilt leren van hoe anderen spreken óf simpelweg nieuwsgierig bent naar allerlei onverwachte onderwerpen, www.ted.com is een aanrader!

Twitteren tijdens de speech

6 april 2009
Categorieën: Gezien gehoord gelezen
Geen reacties »

Ik hoor het gerucht van steeds meer sprekers: twitteren tijdens presentaties schijnt toe te nemen. Of het publiek zich nu verveelt of juist zo geïnspireerd raakt dat er meteen de behoefte is meningen uit te wisselen, het is in ieder geval iets om rekening meet te houden.

Ik las een interessant artikel van MarK Ivey over dit onderwerp. Kijk eens op: http://ioncorporation.com/blog/?p=958

Interviewen is meer dan vragen stellen

2 april 2009
Categorieën: Over vragen stellen en discussie voeren
1 reactie »

Interviewen is een vak. Goede en vooral slechte voorbeelden daarvan zien we dagelijks op televisie.

Veel topmanagers willen met enige regelmaat hun mensen toespreken en kiezen dan vaak voor een statement op bijvoorbeeld DVD of via intranet.

Andere bedrijven willen een serie mensen (laten) ondervragen over een bepaald thema. Een montage van alle reacties wordt verspreid binnen de organisatie of vertoond op een congres.

 

De rol van de interviewer wordt daarbij vaak onderschat. In het slechtste geval wordt er voor gekozen alleen een cameraploeg in te huren: zij kunnen de sprekers weliswaar mooi in beeld brengen, maar verder is degene voor de camera geheel op zichzelf aangewezen.

Gelukkig wordt er vaak wel gekozen voor een vragensteller, maar wordt daarvoor de verkeerde persoon aangewezen. Een filmregisseur bijvoorbeeld is gewend iemand visueel goed over te laten komen, maar zal zich niet bezig houden met de feitelijke inhoud van het verhaal.

Een journalist kan natuurlijk vragen stellen, maar is vooral gewend ‘confronterend’ te ondervragen op zoek naar ‘hard nieuws’ en dat is echt iets anders dan gericht een boodschap communiceren. Een collega als interviewer – tot slot – is weliswaar helemaal ingevoerd in de materie, maar heeft niet voldoende afstand om opbouwende kritiek te kunnen geven.

 

Waar bedrijven doelgericht voor zouden moeten kiezen, is een ‘coachend interviewer’: iemand die de spreker op zijn gemak stelt en hem laat voelen dat het ook zijn doel is het verhaal zo goed mogelijk over het voetlicht te krijgen.

Iemand dus die zich verplaatst in de interviewee en zijn boodschap. Iemand die zich tegelijkertijd bezig houdt met de vraag wie de doelgroep is en hoe die het beste aangesproken kan worden.

Het verdient dan ook de voorkeur deze interviewer in een vroeg stadium bij de communicatie te betrekken, zodat al in de voorbereiding gewerkt kan worden aan het meest effectieve interview. Een ‘coachend interviewer’ is meer dan een vragensteller: hij is communicatiespecialist, consultant, imagodeskundige, vertrouwensman en regisseur in één.