Wie is de titel ‘dagvoorzitter’ waard?

12 oktober 2012
Categorieën: Over vragen stellen en discussie voeren
6 reacties »

Wat is de overeenkomst tussen André Kuipers en André Rouvoet, behalve hun voornaam en dat ze bekend zijn? Juist: ze zijn in te huren als dagvoorzitter. Net als heel veel andere bekende en onbekende Nederlanders die zich ‘dagvoorzitter’ noemen. Maar zijn ze het ook echt?

Op Twitter zag ik dat André Kuipers aan het werk was als dagvoorzitter. En voor één keer kon ik me niet inhouden en tweette ik: “Goed voorbeeld van hoe weinig het als vak gezien wordt. Die man is astronaut, mensen!” Het leidde tot een aantal steunbetuigingen en een aantal – terechte – kritische reacties.

@NLHank sprak me er terecht op aan dat ik Kuipers niet zelf aan het werk heb gezien. Net zoals ik mensen als Philip Freriks, Victoria Klobenko, Raoul Heertje en ga zo maar door niet allemaal zelf heb zien optreden. Ik kan daarom niet voor ieder van hen individueel zeggen dat ze het dagvoorzitterschap vooral inzetten om hun bekendheid te gelde te maken. Wat ik – op basis van eigen ervaring – wel durf te zeggen is dat áls één van hen een goede dagvoorzitter is, dit de uitzondering is die de regels bevestigt.
Kan ik dan ook zeggen dat het altijd fout is een Bekende Nederlander in te huren? Nee: sommige bijeenkomsten kunnen uitstekend zonder een echte vakman. En dan is de keuze voor ‘een naam’ of voor een hele goedkope dagvoorzitter heel goed te verantwoorden.

@pattygolsteijn stelt de terechte vraag: ben je alleen een goede dagvoorzitter, als je er verder niets naast doet? Nee, zeker niet. Dat je ook astronaut, politicus, actrice of humorist bent sluit helemaal niet uit dat je een hele goede dagvoorzitter bent. Sterker nog: ik ken maar heel weinig professionele dagvoorzitters die daar volledig van kunnen leven. Ze hebben nog andere activiteiten en in veel gevallen worden hun prestaties als dagvoorzitter daar alleen maar beter van.
Maar waar ligt dan de grens? Om die te bepalen moet je volgens mij kijken naar de overeenkomten tussen Kim Coppes, Maarten Bouwhuis, Gert-Jan Jansen, Hans Etman, Donatello Piras, Niels van der Schaaff, Erik Peekel, Anouschka Laheij, Frans Miggelbrink, Lars Sorensen, Andrea van Pol, Marco Bakker, Piet-Hein Peeters …en zo kan ik gelukkig nog even doorgaan: zij beschouwen dagvoorziten als een vak. Ze beheersen alle vaardigheden die nodig zijn om dat vak uit te oefenen. Ze zijn dagelijks bezig hun kennis te vergroten en hun expertise te ontwikkelen. Ze zijn veelal lid van de vakvereniging GoedeDagVoorzitters; ze delen hun kennis en waarderen een serieus gesprek over hun prestaties.

Een laatste punt uit de reacties op twitter dat ik naar voren wil brengen, is nog steeds spreken en dagvoorzitten op één hoop gegooid worden. Het zijn in mijn ogen twee hele verschillende disciplines. Sluit ik daarmee uit dat sommige beiden kunnen beheersen? Geenszins: ik ken hele goede voorbeelden van sprekers-dagvoorzitters.

Tot slot: ik vond de hoeveelheid reacties op mijn tweet verheugend. Het feit dat er gesproken wordt over de grenzen en de kenmerken van goed dagvoorzitterschap betekent dat het in ieder geval door een aantal mensen als vak gezien wordt.

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

6 reacties op “Wie is de titel ‘dagvoorzitter’ waard?”

  1. Frans Bosch, Takkenwerk:

    Ik ben bang dat jouw betoog ook voor andere disciplines geldt. Voorbeeld: Vandaag staat Pieter van den Hoogenband een zaal met 350 medewerkers toe te spreken van het Waterschap (Oftewel organisatie die wordt betaald uit publieke middelen). Het doel is innovatie en verbinding. Ook hierbij bekruipt mij het gevoel dat er iets niet klopt. Als Pieter net zo goed is in ‘verbinden’ als ik in zwemmen dan wordt het een trieste middag. Hij zal ongetwijfeld voor een aangenaam uur zorgen want zijn enthousiasme is mooi om naar te luisteren. Maar het zal wel blijven bij een paar algemene stoplappen in de sfeer van; “Als je maar wilt en doorzet kun je alles bereiken…”
    Extra pijnlijk is dat mijn honorarium de helft is als dat van deze bekende naam.

  2. Patty Golsteijn:

    Interessante discussie, maar ik ben nog niet overtuigd. Voor mijn gevoel past dagvoorzitterschap in hetzelfde rijtje als presentator, coach, trainer, gespreksleider, etc. (Ik noem mezelf nooit één van deze termen, maar zal ook niet ontkennen dat ik deze rollen regelmatig inneem.) Ze hebben allemaal gemeen dat je goed moet kunnen luisteren en de juiste vragen moet kunnen stellen. Verder zul je vast enkele aanvullende specifieke eigenschappen nodig hebben om ‘heel goed’ (of ‘vakman’ – wat is dat eigenlijk?) te zijn. Tegelijkertijd kom je al heel ver met de eerdergenoemde eigenschappen.

    Dagvoorzitterschap is naar mijn idee geen rocket science. (En dan hier een clevere opmerking over astronauten.)

    Ik vraag me nu ook af of dit een discussie is over generalisten vs specialisten. Ik zie mezelf vooral als het eerste. En ben je nou beter in dat wat je doet als je generalist bent of specialist?

  3. Jkwadraat:

    @Patty: criteria benoemen voor wat/wie goed of fout, professioneel of amateur is, is inderdaad heel lastig. Het is een vrij beroep en iedereen mag zich daar dus aan wagen.
    Tegelijkertijd: ik zie heel veel mensen optreden, die van zichzelf denken dat ze goed kunnen luisteren en de juiste vragen kunnen stellen en dat in praktijk helemaal niet kunnen … soms is het echt een aanfluiting!

    Daarnaast moet je als dagvoorzitter snappen hoe groepsdynamiek werkt, hoe je interactie veroorzaakt en begeleidt. Het is zeker geen rocket science, maar mag ook zeker niet onderschat worden … vind ik.

    De discussie over generalisten vs specialisten is in mijn ogen weer een hele andere. Soms werkt de één, soms de ander, afhankelijk van doel van de dag, doelgroep, programmaopzet etc.
    En in beide catergoriën heb je hele goeie en hele slechte.

  4. Marcel van Driel:

    Het is dezelfde discussie als BN’ers die kinderboeken gaan schrijven (iets dat André ook (b)lijkt te kunnen: iets waar wij tien jaar over doen om goed in te worden, kunnen BN’ers vaak in één keer. De kwaliteit is in het beste geval niet onaardig, maar wie kiest er nou voor ‘niet onaardig’ alleen maar omdat er een bekende naam opstaat?

    O ja, iedereen :)

  5. Patty Golsteijn:

    Het inzetten van BN’ers puur omdat ze BN’ers zijn (zoals Frans hierboven aangeeft) vind ik ook weer een andere discussie. In dit geval weten we niet hoe goed de aangegeven mensen zijn in dat wat ze hebben gedaan.

    Maar als BN’ers inderdaad worden ingezet puur vanwege bekendheid en daar veel geld voor wordt betaald van publiek geld, dan mogen we hier met z’n allen absoluut kritisch over zijn!

    Zo heb ik bij een onderwijsorganisatie gewerkt (lees: die met veel oranje in hun huisstijl en die pas veel in het nieuws waren, iets met diploma’s) waar ik geen opleiding mocht volgen dat jaar (wel recht op, had door moeten zeuren, I know), maar vervolgens wel het voltallige 7-koppige managementteam gezellig een dagje ging hossen en springen ‘ter inspiratie’ bij Ben Tigchelaar à € 999,- per persoon. Dat u het weet!

  6. Marga Groot Zwaaftink:

    Wij ervaren als bureau vaak dat de klant een afweging maakt tussen een inhoudelijke vakgenoot of een buitenstaander. Wij moeten dan alle zeilen bij zetten om aan te geven dat de eerste variant wel kan maar weinig ‘dynamiek en kritische vragen’ zal opleveren. Omdat deze persoon de volgende dag weer verder moet in zijn branche. Dus een duo vormen met een buitenstaander is dan een eerste stap naar succes. Heeft al eens goed gewerkt!

Mijn reactie