Hoe dagvoorzitters bijdragen aan de autoriteit van de spreker

21 november 2012
Categorieën: Geen rubriek, Je publiek beter bereiken
Geen reacties »

De spreker en de dagvoorzitter: het zijn twee totaal verschillende disciplines, maar tegelijkertijd met hele duidelijke raakvlakken. Arthur Sevenstern – Excellent Presenteren – en Jan-Jaap In der Maur van Dagvoorzitter.nl hebben daarom de uitdaging aangenomen gastblogs te schrijven over het vak van de ander.

Onderstaande blog is de eerste bijdrage van Arthur Sevenstern aan de weblog van Dagvoorzitter.nl


Het vakgebied Retorica (of: welsprekendheid) is sinds de Romeinse tijd ten onrechte steeds meer de luwte geraakt. Was het voor de oude Grieken en Romeinen nog een must om over goede retorische vaardigheden te beschikken, tegenwoordig denken de meeste sprekers dat hun eigen deskundigheid voldoende garant staat voor een goede presentatie.

Meer
Er komt echter veel meer kijken bij een goede presentatie, en dat wisten ze in die tijd beter dan nu. (het is niet voor niets dat veel presentatietrainers er een bloeiende praktijk op nahouden). De Griekse filosoof Aristoteles (384 v.Chr. – 322 v.Chr.) onderscheidde drie vlakken waarop je als spreker het publiek moet overtuigen: Logos, Pathos en Ethos. Logos staat voor feitelijkheden, logische redeneringen en statistieken. Pathos staat voor het emotioneel raken van het publiek, met andere woorden: het moet ook goed voelen. En tenslotte Ethos, waar ik het met u over wil gaan hebben: Met Ethos bedoelde Aristoteles de autoriteit van de spreker: Wie is de spreker, en wat maakt dat die dit mag zeggen?

Dilemma
Autoriteit is dus een belangrijk onderdeel van de overtuigingskracht van de spreker: wat gelooft u eerder: een koopkrachtplaatje dat door een politieke partij is berekend, of eentje die door het CBS is doorgerekend?
Toch hebben veel sprekers moeite om hun eigen autoriteit naar voren te brengen. Het is nu eenmaal ‘not done’ om jezelf te veel op de borst te kloppen. Sterker nog, als je opschept over je prestaties, onthoudt je publiek niet wat je prestaties zijn, maar dat je aan het opscheppen was.
Ethos is dus voor sprekers een dilemma: Aan de ene kant wil het publiek graag bevestigd hebben dat er een deskundige spreker aan het woord is, maar aan de andere kant is het voor de spreker niet mogelijk om met goed fatsoen zijn deskundigheid aan te tonen.

Verdiepen
Er is een limiet aan het aantal (goede) dingen die mensen over zichzelf kunnen vertellen. Die limiet is er echter niet als ze vertellen over hoe goed anderen zijn. Met andere woorden: Een spreker is veel beperkter in het neerzetten van zijn autoriteit dan degene die hem aankondigt. Goede dagvoorzitters verdiepen zich vooraf in de sprekers, zodat ze de sprekers met flair kunnen aankondigen. Nog betere dagvoorzitters gaan daar nog een stapje verder in en zoeken vooral informatie die de autoriteit van de spreker bevestigt: welke boeken heeft de spreker over dit onderwerp geschreven?,wanneer en door wie is deze spreker over dit onderwerp geïnterviewd? en: wanneer en waar heeft deze spreker nog meer over dit onderwerp gesproken?

Om terug te komen op Aristoteles: Ethos, ofwel autoriteit, is noodzakelijk voor een overtuigende presentatie. Maar u vergaart geen autoriteit door uzelf op de borst te kloppen. Laat dat aan de dagvoorzitter over, en kunt hem een handje helpen door hem vooraf van de juiste informatie te voorzien.

Lees ook deze blogposts op excellentpresenteren.nl :

Overtuigen doe je niet alleen op ratio

U bent de autoriteit in uw presentatie

Dagvoorzitter.nl stelt zich graag open voor de visie van anderen op het vak ‘dagvoorzitter’. Ook jouw gastblog is daarom meer dan welkom!

iBook “ROI van je evenement” verplichte kost

6 november 2012
Categorieën: Geen rubriek, Gezien gehoord gelezen
2 reacties »

Het Evoluon – u weet wel: die prachtige retro, maar nog altijd innovatieve lokatie in Eindhoven – bracht onlangs het iBook “de ROI van je evenement” uit. Het is verplichte kost voor iedereen die bijeenkomsten organiseert! Downloaden kan via www.evoluon.com.

Het boek werd geschreven door twee experts op het gebied van ROI en evenementen: Ruud Janssen en dr. Elling Hamso. Verder is er een bijdrage van Rob Captijn, één van de grote ROI-zendelingen van ons vak. Hun gezamenlijke verhaal is me uit het hart gegrepen: pas als iedere organisator van evenementen bereid is zijn werk zo structureel te benaderen wordt het mogelijk de feitelijke toegevoegde waarde van een professionele, passende dagvoorzitter te benoemen. En ik wil niets liever dan dat!

Voor wie het boek nog niet gelezen heeft alvast een korte samenvatting/preview:

- Evenementen zijn weliswaar kostbaar, maar kunnen ook heel veel opleveren. Alle zintuigen worden immers geprikkeld;

- De kans op ROI is daarom groot bij evenementen. Het risico dat je geld weg gooit net zo;

- Een evenement geeft pas ROI als ‘gedragsverandering’ het doel is. Dat is immers wel concreet en meetbaar te maken;

- Alleen richten op het verspreiden van kennis of het veranderen van houding is dus niet genoeg;

- Leren ligt aan de basis van gedragsverandering. Er zijn 4 soorten leren: kennis, vaardigheid, attitude, andere mensen leren kennen;

- Er is pas toegevoegde waarde (ROI), als de deelnemer het geleerde ook gaat DOEN;

- Je bereikt ‘doen’ in 4 stappen naar gedragsverandering: eerst moet je de noodzaak van gedragsverandering aantonen. Daarna moeten alle argumenten voor en tegen behandeld worden. Tot slot moeten de deelnemers geactiveerd worden: ze moeten de kans krijgen hun ‘ja, ik wil’ meteen in praktijk te brengen en moeten daarvoor leren hoe dat te doen.

- ROI bereik je niet alleen op de dag van het evenement zelf. Voortraject en nazorg zijn cruciaal.

En nu maar hopen dat de heren kunnen leven met deze samenvating.
Ik had slechts één klein puntje van kritiek: er wordt steeds gezegd dat álle belanghebbenden mee genomen moeten worden in het bepalen en bereiken van ROI. Maar waarom staat ‘de dagvoorzitter’ daar niet bij, temidden van sprekers, lokatie etc?