Hoe dagvoorzitters bijdragen aan de autoriteit van de spreker

21 november 2012
Categorieën: Geen rubriek, Je publiek beter bereiken
Geen reacties »

De spreker en de dagvoorzitter: het zijn twee totaal verschillende disciplines, maar tegelijkertijd met hele duidelijke raakvlakken. Arthur Sevenstern – Excellent Presenteren – en Jan-Jaap In der Maur van Dagvoorzitter.nl hebben daarom de uitdaging aangenomen gastblogs te schrijven over het vak van de ander.

Onderstaande blog is de eerste bijdrage van Arthur Sevenstern aan de weblog van Dagvoorzitter.nl


Het vakgebied Retorica (of: welsprekendheid) is sinds de Romeinse tijd ten onrechte steeds meer de luwte geraakt. Was het voor de oude Grieken en Romeinen nog een must om over goede retorische vaardigheden te beschikken, tegenwoordig denken de meeste sprekers dat hun eigen deskundigheid voldoende garant staat voor een goede presentatie.

Meer
Er komt echter veel meer kijken bij een goede presentatie, en dat wisten ze in die tijd beter dan nu. (het is niet voor niets dat veel presentatietrainers er een bloeiende praktijk op nahouden). De Griekse filosoof Aristoteles (384 v.Chr. – 322 v.Chr.) onderscheidde drie vlakken waarop je als spreker het publiek moet overtuigen: Logos, Pathos en Ethos. Logos staat voor feitelijkheden, logische redeneringen en statistieken. Pathos staat voor het emotioneel raken van het publiek, met andere woorden: het moet ook goed voelen. En tenslotte Ethos, waar ik het met u over wil gaan hebben: Met Ethos bedoelde Aristoteles de autoriteit van de spreker: Wie is de spreker, en wat maakt dat die dit mag zeggen?

Dilemma
Autoriteit is dus een belangrijk onderdeel van de overtuigingskracht van de spreker: wat gelooft u eerder: een koopkrachtplaatje dat door een politieke partij is berekend, of eentje die door het CBS is doorgerekend?
Toch hebben veel sprekers moeite om hun eigen autoriteit naar voren te brengen. Het is nu eenmaal ‘not done’ om jezelf te veel op de borst te kloppen. Sterker nog, als je opschept over je prestaties, onthoudt je publiek niet wat je prestaties zijn, maar dat je aan het opscheppen was.
Ethos is dus voor sprekers een dilemma: Aan de ene kant wil het publiek graag bevestigd hebben dat er een deskundige spreker aan het woord is, maar aan de andere kant is het voor de spreker niet mogelijk om met goed fatsoen zijn deskundigheid aan te tonen.

Verdiepen
Er is een limiet aan het aantal (goede) dingen die mensen over zichzelf kunnen vertellen. Die limiet is er echter niet als ze vertellen over hoe goed anderen zijn. Met andere woorden: Een spreker is veel beperkter in het neerzetten van zijn autoriteit dan degene die hem aankondigt. Goede dagvoorzitters verdiepen zich vooraf in de sprekers, zodat ze de sprekers met flair kunnen aankondigen. Nog betere dagvoorzitters gaan daar nog een stapje verder in en zoeken vooral informatie die de autoriteit van de spreker bevestigt: welke boeken heeft de spreker over dit onderwerp geschreven?,wanneer en door wie is deze spreker over dit onderwerp geïnterviewd? en: wanneer en waar heeft deze spreker nog meer over dit onderwerp gesproken?

Om terug te komen op Aristoteles: Ethos, ofwel autoriteit, is noodzakelijk voor een overtuigende presentatie. Maar u vergaart geen autoriteit door uzelf op de borst te kloppen. Laat dat aan de dagvoorzitter over, en kunt hem een handje helpen door hem vooraf van de juiste informatie te voorzien.

Lees ook deze blogposts op excellentpresenteren.nl :

Overtuigen doe je niet alleen op ratio

U bent de autoriteit in uw presentatie

Dagvoorzitter.nl stelt zich graag open voor de visie van anderen op het vak ‘dagvoorzitter’. Ook jouw gastblog is daarom meer dan welkom!

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

Mijn reactie