Een bijeenkomst zonder sprekers …?!

10 december 2013
Categorieën: Gastblog
Geen reacties »

Veel bijeenkomsten zijn traditioneel van opzet, en dat is lang niet altijd slecht. Sprekers zijn vaak een belangrijk onderdeel van het programma, en dat is niet voor niets: ze hebben in veel gevallen een grote toegevoegde waarde. Maar wat zou er gebeuren, als er nu eens geen sprekers waren?
Hester Macrander is een duizendpoot op het gebied van taal en theater: ze schrijft, zit voor, presenteert, creëert, geeft workshops & lessen, zingt, speelt, regisseert en bemoeit zich overal mee. Dagvoorzitter zijn is haar belangrijkste bussiness, waar alles in samenkomt. Op een dag kreeg zij de kans het eens helemaal anders te doen.

Hoe zinvol is een bijeenkomst waarin vele deelnemers stilletjes luisteren naar een spreker en er eventueel een (zaal)discussie volgt? Het hangt van de kwaliteit van de spreker af of dit echt relevant is en de deelnemers dus werkelijk activeert. En: goede sprekers zijn er weinig…
De organisatie, in dit geval een gemeente, zat ermee omhoog: ze hadden geen sprekers, maar wel een bijeenkomst met medewerkers uit de kinder- en jeugdzorg. Met het oog op de samenwerking die van deze partijen in de toekomst wordt verwacht, wilde de wethouder het door laten gaan. Ze hadden wel een dagvoorzitter, namelijk mij. ‘Wat nu?’ vroeg de gemeentelijk beleidsmedewerkster nerveus.

Leeg podium

Ik stelde voor om er een interactieve netwerkbijeenkomst ervan te maken. Dit keer zou mijn taak dus verder gaan dan wat je als dagvoorzitter als gereedschap voorhanden hebt om mensen te activeren, zoals een stelling de zaal in slingeren, of vragen stellen. Ik geef workshops en lessen, dit omzetten in een interactief symposium moest lukken. Bovendien vraag ik me al lang af of de opbrengst van een bijeenkomst niet hoger is als mensen zelf actief zijn. Luisteren naar sprekers is een passieve activiteit en workshops zijn maar al te vaak nog eens minilezingen. Dikwijls zie ik deelnemers halverwege de dag helemaal gaar zijn en wegglippen. Zelf actief zijn geeft volgens mij meer energie.

Het doel van de bijeenkomst was gericht op toekomstige samenwerking en dat gaat makkelijker als je elkaar kent en van elkaar weet wat je doet. Als je het netwerkmoment overlaat aan de borrel na het symposium, praat iedereen weer met de mensen die men al kent. Dus ik was enthousiast: ik wilde zoveel mogelijk mensen op inhoudelijk niveau intensief met elkaar in contact brengen. Voor dit doel verdiepte ik me in ‘coöperatieve werkvormen’ zoals die in het basisonderwijs worden gebruikt. Naast de vormen die ik al ken en kon gebruiken was dat weer nieuw, dus inspirerend en bruikbaar.

Op de dag zelf had ik pennen, stiften, post-its blokjes, kleurrijke blaadjes en kartonnen bordjes over de tafels verspreid. Men wist meteen waar men aan toe was!

Mijn opdrachten werkten gelukkig als een tierelier. Geen enkele weerstand, iedereen deed wat ik vroeg, er ontstond een gegons van geanimeerde gesprekken, die ik soms wreed moest onderbreken voor een volgende opdracht. Ik zorgde ervoor dat men telkens van gesprekspartners moest wisselen. Soms twee aan twee, soms met zijn drieën, soms in een groepje. Op drie flapovers konden per inhoudelijke categorie op post-it’s ideeën en plannen geplakt worden, dus die kwamen in de loop van de bijeenkomst vol te hangen.

Mijn laatste opdracht was: ga met acht a tien mensen bij elkaar zitten en maak een rondje waarbij je vragen stelt, zonder antwoorden te bespreken, die beurtelings beginnen met: ‘wie, wat, waar, waarom, wanneer, hoezo, hoe, waartoe’? Zo kom je erachter welke vragen er leven. Destilleer daar thema’s uit voor de volgende bijeenkomst, schrijf die ook op post-its en plak op.

Ik clusterde dat en aldus werden de thema’s voor de vervolgbijeenkomst in 2014 door de deelnemers bepaald. De gemeente heeft nu ruim de tijd er (een) spreker(s) bij te zoeken. Als ze dat al wil, want dit organisatie-overstijgend delen van kennis en informatie werd door de deelnemers als zeer zinvol ervaren. De volgende dag vond ik een juichend mailtje in mijn mailbox van de gemeentelijk beleidsmedewerkster: ze had nog nooit zoveel enthousiaste reacties gehad. Volgens mij is dit het symposium van de toekomst!

Hester Macrander
www.hestermacrander.nl

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

Mijn reactie