Dagvoorzitters: pas op voor het ‘Jack van Gelder’-syndroom!

21 januari 2014
Categorieën: Gastblog
Geen reacties »

De rol van de dagvoorzitter: het is een onderwerp waar je uren over kunt praten. Hoe aanwezig mag hij nu precies zijn? Waar de ligt de grens tussen gespreksleiding en spreken? Moeten je oren open en je mond dicht, of mag het ook wel eens andersom?
Hans Janssen – Denk Producties – ziet bijna dagelijks dagvoorzitter aan het werk. Hele goeie en hele slechte. Hij heeft een hele duidelijke mening over de rol van de dagvoorzitter.

Dagvoorzitter zijn op een seminar of congres is niet makkelijk. Het lijkt makkelijk. Maar dat is het niet. Zeker niet als je zelf van alles meemaakt in je leven. Of als je vanwege je dagvoorzitterswerk allerlei leuke wist-u-datjes hoort. Of als je een mening hebt over het onderwerp van de bijeenkomst die je voorzit.
Want … lieve dagvoorzitter: jouw mening, jouw kennis en jouw inhoudelijke inbreng is niet nodig. Sterker nog: die is niet eens gewenst!

megafoon

De slechtste gespreksleider van Nederland is elke zondag op TV. Jack van Gelder. Die vindt zijn eigen mening minimaal even belangrijk als die van zijn tafelgenoten. Sterker nog: wellicht vindt hij die mening nog wel belangrijker. ‘Jongens als ik zeg dat Philip Cocu PSV niet meer op de rit krijgt, wat zeggen jullie dan?’. ‘Ik denk dat Ronaldo op dit moment beter is dan Messi, vinden jullie dat ook?’. Dat soort vragen. Die stelt Jack van Gelder. De hele tijd. Dat zijn geen vragen. Dat zijn dwangmatige verlangens om zijn eigen mening bekrachtigd te zien. Door de experts aan tafel. Dat doe je niet. Niet als gespreksleider! En niet als dagvoorzitter.
Een goede dagvoorzitter cijfert zichzelf weg. Staat 100% ten dienste van de sprekers die hij of zij (en zij heeft daarbij een evolutionaire voorsprong) aankondigt. En slikt dus de een eigen anekdote in. Houdt de eigen mening voor zich. Brengt die inhoudelijke ‘bijdrage’ toch maar niet. Want daar ben je niet voor. Er staan experts op het programma. Keien! En jij ben het cement tussen de keien. Jij maakt het bouwwerk van losse stenen. Jij bent geen steen. Je verbindt de stenen. En laat ze glimmen.

Dank daarvoor. Namens alle sprekers van Nederland. Namens alle programmeurs zoals ik. En namens alle mensen in de zaal.

hans janssen

 Hans Janssen

Het verkiezingsdebat: is de kloof tussen burger en politiek al dicht?

17 januari 2014
Categorieën: Nieuws
Geen reacties »

De verkiezingen komen er weer aan. Het ideale moment om de kloof tussen publiek en politiek te dichten … zou je zeggen. Het tegendeel blijkt vaak waar. Misschien wordt het daarom tijd het eens anders aan te pakken: met de Kruisvraag en het Coalitiespel.

kruispunt

Richting de verkiezingen organiseren we politieke cafés en debatten. Vaak draaien die uit op een teleurstelling: politici die niet echt met elkaar in debat gaan en die vragen uit de zaal beantwoorden met soundbytes uit het partijprogramma. Veel herhalingen en veel volledig mediagetrainde pitches. De zaal reageert met ongenuanceerde vragen en het berijden van stokpaardjes.
Over en weer wordt er gepreekt voor eigen parochie en slecht geluisterd. Zo leren we elkaar natuurlijk nooit beter kennen en wordt de kloof gezien als fait accompli. Maar het begon toch ooit met dat gezamenlijke belang om te weten wat de partijen te bieden en de kiezers te wensen hebben? Dus moet het anders. Want het kan anders.

De Kruisvraag

Bij de Kruisvraag worden de stellingen niet alleen met Voor en Tegen beantwoord. De deelnemer die twijfelt, geen duidelijke mening heeft of geen positie durft te kiezen, wordt in deze dynamische opzet net zo belangrijk als de uitgesproken voor- en tegenstanders. De rol van de zwevende kiezer in verkiezingstijd wordt zo zichtbaar gemaakt. Vaak blijkt die niet slechts een kiezer is die het nog niet weet, maar iemand met een genuanceerde mening.
Met de Kruisvraag wordt een politieke bijeenkomst een levendig gebeuren, want alle partijen en belanghebbenden nemen letterlijk hun eigen positie in het speelveld in. Begeleiding door een Kruisvraag-gespreksleider zorgt voor ruimte voor alle meningen en de juiste mix tussen discussie en dialoog. De discussie laat de deelnemers de keuze voor hun positie verklaren. De dialoog stelt de deelnemers in staat hun meningen ter plekke te vormen of hun vaste overtuigingen te nuanceren.

Het Coalitiespel

Deze werkvorm maakt zichtbaar hoe politici omgaan met de belangen van de kiezer: kunnen ze compromissen sluiten zonder hun identiteit te verliezen? Of hun geloofwaardigheid?
De verkiezingstijd kenmerkt zich door profilering van de partijen. Zich met ferme taal en breekpunten onderscheiden van de medekandidaten, dat doen ze graag. Geef de kiezer wat te kiezen! Maar als de stemmen geteld zijn, ziet het speelveld er ineens anders uit: de volgende coalitie moet gevormd worden. Dan blijkt dat er niet alleen verschil zat tussen de partijprogramma’s, maar ook tussen de vaardigheden van de politici om samen te werken. Niet alleen in het belang van hun eigen kiezers, maar voor ons allemaal.
Het Coalitiespel wordt gespeeld met een spelleider. Het publiek krijgt te zien krijgt of de politici in staat zijn om tot overeenstemming te komen over plaatselijke thema’s. Lukt dat ook met onverwachte combinaties? Of met verzonnen randvoorwaarden? Hoe (ir)reëel de uitkomst van het spel ook zal zijn, de kiezer ziet de politicus echt aan het werk.

Met de Kruisvraag en het Coalitiespel geeft u eens een andere draai aan verkiezingsdebat of uitslagenavond: leuker, verrassender en tegelijkertijd zinvoller.
Heeft u interesse in de Kruisvraag of het Coalitiespel? Stuur een mail naar info@dagvoorzitter.nl of bel 06 46113994.

De Kruisvraag en het Coalitiespel zijn formats van Hans Etman.

_MG_7839

Winnaars Lars for Free bekend

15 januari 2014
Categorieën: Nieuws
Geen reacties »

Ook in 2014 was er weer flinke belangstelling voor Lars for Free: de jaarlijkse actie waarbij dagvoorzitter Lars Sorensen zijn diensten gratis ter beschikking stelt aan opdrachtgevers die wel behoefte hebben aan een professionele gespreksleider, maar geen budget hebben.
De inschrijvingstermijn is gesloten en de vijf winnaars zijn door Lars bepaald.

lars zwart wit

De winnaars van Lars for Free 2014 zijn:

The young professional of the Year: Lars heeft een speciale klik met ondernemerschap en dat maakt dit tot een logische keuze.

Leger des Heils: deze instelling is in 2014 al 125 jaar actief in Dordrecht, de stad waar Lars woont. En deze aanvraag valt natuurlijk helemaal binnen Lars zijn wens veelvuldig MVO-opdrachten te doen.

Stichting Gezondheidsaward: deze instelling richt zich vooral op het stimuleren van gezondheidsdenken bij bedrijven. De perfecte combinatie dus, van Lars zijn gevoel voor ondernemerschap en zijn betrokkenheid bij volksgezondheid, op welk vlak hij eerder bijeenkomsten leidde.

MKB Groningen: ook hier steekt Lars’ affiniteit met ondernemerschap weer de kop op.

UWV: deze organisatie stelt vooral prijs op Lars zijn vermogen om bijeenkomsten ook in het voortraject mee vorm te geven. En dat trok hem aan in deze aanvraag.

Lars for Free is daarmee voor dit jaar gesloten. Maar natuurlijk zijn er binnen Dagvoorzitter.nl altijd mogelijkheden, als het gaat om echte MVO-aanvragen. Daarnaast werkt dagvoorzitter Gert-Jan Jansen op aanvraag volgens het principe ‘niet goed, geld terug’.

Waardevolle evenementen zijn geen raketwetenschap

13 januari 2014
Categorieën: Gastblog
Geen reacties »

Evenementen moeten aantoonbaar effectief zijn. Dat is een overtuiging, die steeds meer mensen delen. Maar vervolgens moet je dat ook waar maken en de vraag is dan: hoe? Dat is een probleem dat eveneens veel vakgenoten met elkaar gemeen hebben.
Rob Captijn – Strategy Director en partner bij BENG! – deed al aan EventROI, toen de term nog niet eens bestond. Hij heeft een heldere visie op hoe je bijeenkomsten werkelijk van waarde laat zijn.

In een Amerikaans onderzoek naar de content marketingtrends voor 2014, verkoos 70% van de deelnemende marketeers het evenement – voor het vierde jaar op rij- als meest waardevolle medium voor content overdracht. Content is King. En daar weten we in Nederland inmiddels ook alles van. Een dagvoorzitter speelt binnen dergelijke evenementen een steeds prominentere rol bij de overdracht van die content, ten bate van de overtuiging en activatie van zijn gehoor en de concrete Return on Investment van het evenement.

trends1

Speaking of ROI: er is geen onderwerp waar harder tegenaan gehikt wordt door de evenementenindustrie dan het hardmaken van die concrete opbrengst van het evenement. Op z’n best wordt ROI door vakgenoten gedefinieerd als “ het meten van resultaat”, terwijl het toch eigenlijk een no brainer zou moeten zijn dat er verdomd weinig te meten valt, als je die resultaten niet eerst proactief stimuleert. Daarom spreek ik liever over waardecreatie.

Ik heb ter inspiratie eens de Event Tactics op een rij gezet zoals we die bij BENG! hanteren. Zeg maar: hoe wij het medium, samen met onze klanten, strategisch benaderen om tot maximale ROI te komen.

Kosten of waarde?

We staan als industrie voor de principiële keuze tussen blijven concurreren op kosten of onderscheiden op waarde. Mij dunkt dat de laatste optie voor alle stakeholders zowel de meest interessante-, als de meest duurzame is. Daarvoor zullen we onszelf moeten aanleren om onze waarde ook proactief te onderbouwen én te bewijzen. Ik noem dat “Eventmanagement 3.0”.

Waardecreatie d.m.v. Evenementen in 12 heldere stappen

Voor wie als marketing- of eventmanager waardevoller wil worden voor zijn onderneming of de klanten van zijn bureau, heb ik ter verdieping ook nog “De BENG! Placemat”, die ik eerder dit jaar voor ons kantoor in New York ontwikkelde onder de titel: “Event ROI Architecture”, waarin ik waardecreatie d.m.v. events in 12 heldere stappen beschrijf. Die kun je hier gratis downloaden.

Na 25 jaar in de voorhoede mag ik concluderen, dat het genereren van verbluffend rendement van je evenement geen raketwetenschap is. Het is een denkroutine die je je eigen moet maken. Door de juiste vragen te stellen en de juiste conclusies te trekken. En het goede nieuws is, dat alles dat je daarvoor nodig hebt, inmiddels bewezen effectief beschikbaar is. Dus doe er je voordeel mee. In je persoonlijke belang, dat van je baas of opdrachtgever en de toekomst van ons prachtvak.

rob captijn

Rob Captijn is strategy director en partner in de Brand Entertainment Group, kortweg: BENG! Hij won meest recent de Best European Event Award voor beste ROI en was de afgelopen acht jaar juryvoorzitter van de Gouden Giraffe Effectief.
www.bengnl.com | robc@bengnl.com | @rcaptijn

 

Het is de schuld van de dagvoorzitter

10 januari 2014
Categorieën: Gezien gehoord gelezen, Nieuws
Geen reacties »

De hele wereld zag de video, waarin Hollywood blockbuster-regisseur Michael Bay afgaat op het podium en zo een Samsung-bijeenkomst om zeep helpt. Maar wat gaat er nu precies mis? Een analyse.

Michael-Bay

De meeste kijkers – zij, die niets weten van evenementen – zullen zeggen: het is de schuld van de techniek. Immers: de autocue begeeft het en daardoor raakt Bay in paniek. Michael Bay verklaarde later, dat hij zichzelf voor schut had gezet. Maar volgens mij is het niet alleen zijn schuld en zijn er nog twee andere dingen aan de hand: een verkeerde conceptuele keuze en een slechte gespreksleider.

Om te beginnen het concept. Wat deze bijeenkomst maar weer eens bewijst, is dat het nooit werkt om een vraaggesprek volledig te scripten, laat staan op autocue te zetten. Zelf al was alles technisch goed gegaan, dan nog was het een volledig ongeloofwaardig interview geworden. Een vraaggesprek komt alleen over, als het spontaan is. En het grote voordeel van spontaniteit: dat kan niet kapot gaan … koppel een goede interviewer aan iemand die weet waar hij het over heeft en het gesprek wordt leuk, hoe het zich ook ontwikkelt.
Opdrachtgever Samsung heeft deze ellende zelf over zich afgeroepen, door lafhartig te kiezen voor (schijnbare) volledige controle. Ze hadden regisseur Bay moeten vragen vrijuit te spreken, in het vertrouwen dat hij dan mooie dingen zou zeggen.

En dan mijn collega, de gespreksleider. Die man doet een aantal cruciale dingen fout:
1) hij had het interview nooit uit handen mogen geven aan de autocue
2) op het moment dat de autocue het begeeft, had hij het heft over moeten nemen. Nu hoor je Bay zelf zeggen ‘we slaan er ons wel doorheen’. De dagvoorzitter had hem daar bij moeten steunen, door meteen echt met hem in gesprek te gaan, in plaats van als een soort vlees geworden autocue voorgekookte vragen op te dreunen
3) ook fysiek had de interviewer Michael Bay bij moeten staan. Door op het moment dat de ellende begint naast hem te gaan staan en hem een nieuw houvast te bieden
4) hij had de problemen kunnen benoemen: “U merkt, de techniek laat ons in de steek. Achter de schermen gaan ongetwijfeld een paar mensen helemaal uit hun dak, maar wij gaan onverdroten door”. Een kleine grap had misschien kunnen helpen: het wordt hoog tijd dat Samsung ook autocues gaat maken
5) weet wanneer je verloren heb: vragen om een applaus voor Michael Bay is potsierlijk.

En natuurlijk: commentaar leveren vanaf de zijlijn, is altijd makkelijk. Het zal iedere dagvoorzitter wel eens overkomen, dat hij blundert. Ik kan alleen maar hopen dat de mijne minder erg zal zijn … en niet op YouTube geplaatst wordt.

Jan-Jaap In der Maur

 

 

Klootzak!

9 januari 2014
Categorieën: Gastblog
Geen reacties »

Als dagvoorzitter neem je voortdurend beslissingen. Soms is het voor het welslagen van de bijeenkomst nodig af te wijken van het vastgestelde programma. Er is dan niet altijd ruimte voor overleg.
Gespreksleider Stefan Wijers ondervond dat de reactie van de opdrachtgever hierop kan verschillen. En trok daar lering uit.

Twee gebeurtenissen kort na elkaar zijn van beslissende invloed geweest op hoe ik mijn werk als dagvoorzitter doe. De eerste was een spontaan interview met gevolgen aan het slot van een symposium over preventie in de zorg. De tweede was een ontmoeting met Staatssecretaris Ben Knapen van Ontwikkelingssamenwerking. Deze column gaat over jezelf in de spiegel kunnen kijken en waar je voor op aarde bent als dagvoorzitter.

vloeken

Toen de topambtenaar, die bij ontstentenis van de minister een praatje had gehouden, het podium wilde verlaten hield ik hem staande: ‘Wacht even, vindt u het goed dat ik een paar vragen stel?’ Het was niet afgesproken, maar in een fractie van een seconde besloot ik een paar dingen voor te leggen waarvan in wist dat het publiek, 350 man, er zwanger van was en op ‘verlossing’ wachtte.
Leuk was anders, dat merkte ik wel, maar de meneer kon moeilijk anders dan meewerken. Toen ik het vervolgens waagde om op te werpen of het ook weleens moeilijk is loyaal te zijn aan het beleid van de minister was de boot aan en hield de zaal z’n adem in. De ogen van de ondervraagde stonden op onweer, afgemeten merkte hij op: ‘Ik zit al lang in dit vak en deze storm zal ik ook weten te doorstaan.’
Mijn opdrachtgever was pijnlijk verrast en stelde tijdens zijn afsluiter hoorbaar voor eenieder, ‘Stefan, dit was niet afgesproken’. Zo goed en zo kwaad als het kon reageerde ik met een kwinkslag en verder lachte ik als een boer met kiespijn. Tijdens de borrel nog nooit zoveel commentaar gekregen. Variaties op ‘Goed zo Stefan, eindelijk van katoen gegeven’ tot ‘Dit is not done; je hebt die man in z’n hemd gezet’. De gebeurtenis bleef nadien door mij hoofd spoken, had ik hier nu wel goed aan gedaan?

Enkele maanden later zou Ben Knapen een Engelstalig Clingendael-symposium afsluiten. Met het ministerie waren strakke afspraken gemaakt: eerst ging de bewindsman zijn praatje houden en daarna was er gelegenheid voor vragen uit de zaal. Een bont gezelschap van binnen- en buitenlandse experts uit de hoek van ontwikkelingssamenwerking was bijeen en tijdens de speech van Knapen zei mijn gevoel plots: dit moet anders! Bezuinigingen hangen in de lucht en als we straks de zaal vrij spel geven, verzanden we alleen maar in negatieve energie. Maar ja, afspraak is afspraak. Of niet?
Pull yourself together, zei ik tegen mezelf. Durf op je intuïtie te vertrouwen en doe je ding! Zo kwam het dat we de boel omdraaiden en dat ik spontaan meneer Knapen uitnodigde zelf de vraag aan de zaal te stellen die hij altijd al had willen stellen. Ook hier allereerst ongemak in de ogen van bevraagde, maar ik praatte nog even door en na enkele seconden zag ik dat de oud-NRC-hoofdredacteur er klaar voor was. Via twee vragen, ‘Klopt het dat Nederland in sommige dingen goed is?’ en ‘Klopt het ook dat Nederland in het buitenland in sommige andere dingen minder goed is?’, wist Knapen zijn publiek daarheen te verleiden, met mij als assistent die met de microfoon links en rechts door de zaal beende, waar hij ze hebben wilde. Namelijk accepteren dat je een euro maar beter in kunt zetten waar die het meest effectief is.
Ook hier was er na afloop een borrel en een BZ-topambtenaar voegde me half in scherts toe: ‘klootzak!’ en wilde weten of ik dit met de Staatssecretaris af had gesproken. Nee dus en dat had ik wel moeten doen vond hij.

In de kern is een dagvoorzitter een procesbegeleider. Iemand die zijn talent inzet, zeker ook in het voortraject, om een geslaagde bijeenkomst te maken en het doel van bijeen zijn te bereiken. ‘Wat wil je dat de mensen morgen anders doen dan vandaag?’ is daarbij de simpele edoch dikwijls lastige vraag die volstaat. Op de weg van A naar B kan je, zelfs als opdrachtgever die de factuur betaalt, voor verrassingen komen te staan. Verrassingen die niet allemaal vooraf vallen in te calculeren en waar de moderator van dienst handelingsvrijheid in heeft. Je moet de kern willen en kunnen raken – en zondig hard ook! Dus op het moment suprême beslissen, we doen het toch anders.
Tegelijk moet je vermijden dat je een ongeleid projectiel bent en dat je opdrachtgevers tegen je in het harnas jaagt.
Mijn les uit de gebeurtenissen die ik beschreef is deze: Help mensen in hun kracht komen, zoals ik dat sterk voelde bij Ben Knapen. Als een kentering nodig is om dat te bewerkstelligen c.q. het doel van de bijeenkomst nóg dichterbij te brengen, doe het dan. Maar ga niet iemand, zoals de zorgambtenaar, onvoorbereid op een toch ietwat lullige manier een beurt geven voor een volle zaal. Dan ben je verkeerd bezig. Het vak van dagvoorzitter heeft met lef en durven te maken. Tegelijk moet je betrouwbaar zijn en ben je in the end een dienaar. Het blijft koorddansen.

Stefan Wijers

Gert-Jan Jansen: niet goed, geld terug

5 januari 2014
Categorieën: Geen rubriek
Geen reacties »

Gert-Jan Jansen is de meest ervaren dagvoorzitter-gespreksleider van ons bureau … en misschien wel van ons land. Wie weet krijgt u hem gratis is 2014!

IMG_6079

Ruim 20 jaar vakmanschap neemt Gert-Jan mee naar uw bijeenkomsten. En nog steeds loopt hij voorop in het zoeken naar nieuwe wegen, om uw bijeenkomsten nóg succesvoller te maken. Met overtuiging adopteerde Gert-Jan het ROI-denken: streven naar concrete en meetbare uitkomsten, zodat een bijeenkomst niet alleen maar geld kost, maar ook aantoonbaar iets oplevert. ‘Sessierendement‘ noemt hij dat zelf.
En omdat wij overtuigd zijn van Gert-Jan zijn toegevoegde waarde, komen we in 2014 met een unieke actie: iedere maand neemt Gert-Jan één opdracht aan met de afspraak ‘niet goed, geld terug’.

De voorwaarden zijn eenvoudig:
1) als u mee wilt doen, meldt u dat bij de boeking
2) alleen projecten met een meetbare doelstelling komen in aanmerking. Gert-Jan helpt u graag uw doel scherp te krijgen
3) Gert-Jan wordt vanaf stap 1 bij het project betrokken. Alleen als hij de event-architectuur van de bijeenkomst mede mag bepalen, kan hij zijn rol immers goed spelen en een succesvolle uitkomst garanderen
4) er wordt niet onderhandeld: als de doelstelling waar u en Gert-Jan achter stonden niet behaald wordt, stuurt Gert-Jan u geen factuur. Wordt het doel echter wél behaald, dan betaalt u Gert-Jan zijn normale tarief. Zonder compromis.

Voor meer informatie of aanmelding, kunt u uiteraard contact met ons opnemen.

Jan-Jaap In der Maur