Het awards-circus: twee keer brons en nog een medaille onderweg

3 februari 2017
Categorieën: Nieuws, Stand van het vak
Geen reacties »

Het is de afgelopen tijd steeds moeilijker voor ons geworden, om niet op te gaan scheppen. Ons project voor Westland Kaas (dat we deden, samen met MindMeeting) werd wereldwijd een aantal keren genomineerd én bekroond. Dat maakt ons blij en trots! Hopelijk willen jullie ons vergeven, dat we een kort overzicht geven van alle positieve aandacht die we kregen voor dit geweldige project.

Eubea

Om te beginnen werden we genomineerd in de categorie Meeting Design tijdens de European Best Event Awards. En uiteindelijk wonnen we een bronzen medaille. Dat we dit presteerden, in zware competitie met de beste bureaus ter wereld, was heel speciaal voor ons; zeker omdat de dagvoorzitter zo’n belangrijke rol speelde en we daarmee het belang van ons vak konden laten zien.

bollino_premio_eubea60

Eventex

Daarna gingen we door naar Eventex. Deze internationale competitie richt zich vooral op disruptieve, vernieuwende formats. We werden genomineerd in de categorie ‘Beste Congres’ en wonnen wederom een bronzen plak.

Eventex-2017-Best-Conference-3 (1)

Hans Etman, eigenaar van ons bureau, was dagvoorzitter van de twee-daagse conferentie na de award-show (dat was niet waarom we een prijs wonnen … erewoord). Hij hielp de organisatoren een dynamisch en disruptief programma te ontwerpen en kreeg daar hele goede recensies voor.

Gouden Giraffe

En nu concentreren we ons op de competitie dichter bij huis: we schreven ons in voor de Gouden Giraffes en werden wederom genomineerd; in de categorie ‘beste interne event’ deze keer. We wisten dat de genomineerden afgelopen vrijdag allemaal persoonlijk bezocht zouden worden. En dus volgenden we de hele dag nagelbijtend de live-stream of Facebook. Helemaal aan het einde van de middag ging dan eindelijk de deurbel, thuis bij onze eigenaar Jan-Jaap In der Maur. Je kunt hier zien, wat er toen gebeurde.
Op 10 februari worden de winnaars bekend gemaakt. We houden jullie op de hoogte.

Wil je alles lezen over dit geweldige en succesvolle project, kijk dan hier.

Frans Miggelbrink: de meerwaarde van de congrescolumn

3 februari 2017
Categorieën: Gastblog, Je publiek beter bereiken, Over vragen stellen en discussie voeren, Stand van het vak, Verhalen uit de praktijk
Geen reacties »

Te veel congressen gaan uit als een nachtkaars. Te veel afsluitende acts slaan de plank volledig mis. Congrescolumnist en dagvoorzitter Frans Miggelbrink bewijst dat het beter kan: dat een spetterende, humorvolle finale ook inhoudelijk bij kan dragen aan het doel van de dag.
Frans is te boeken bij Dagvoorzitter.nl. Boekt u hem in combinatie met één van onze dagvoorzitters, dan krijgt u 25% korting op de congrescolumn.

Congrescolumn

Hoe kan het toch, dat het nog steeds geaccepteerd wordt: dat de afsluiter van een bijeenkomst op zijn best betiteld kan worden als ‘fantastisch, maar zonder enige toegevoegde waarde’; en op zijn slechtst als ‘tenenkrommend, zonder enige relatie met de bijeenkomst’. Waarom nemen we er genoegen mee, dat een groot deel van de deelnemers eerder naar huis gaat, terwijl de afsluiting van de dag juist hét moment is om een punt te zetten?
En het kan ook anders! Stel je eens voor: bij binnenkomst zit er een man druk te schrijven. Voor iedereen zichtbaar, met een bureaulampje en enorme stapels papier. Hij observeert alles wat er gebeurt; maar dan met een frisse, andere blik. Hij ziet de parkeerproblemen bij het congres over bereikbaarheid. Hij gniffelt om de bureaucratie aan de inschrijfbalie bij de bijeenkomst over minder regels. En hij schrijft … en schrijft … en schrijft.

Effectieve bijeenkomsten draaien tegenwoordig om twee dingen: ROI (ofwel: verandert er ook daadwerkelijk iets) en Meeting Design.
Eén van de belangrijke uitgangspunten bij dat laatste – zeg maar: programma ontwerp – is content conversie: stelt het programma de deelnemers in staat om de gegeven informatie & inspiratie ‘geestelijk te verteren’ en te vertalen naar daadwerkelijke actie. Samenvattingen tussendoor en een zorgvuldig uitgedacht einde zijn daarbij cruciaal. Dat kan bijvoorbeeld met een congrescolumn.

Nieuwe lading

Halverwege de dag krijgt ‘de zonderling aan het tafeltje’ het woord. Hij vat op ludieke wijze samen, zodat het beter beklijft. Hij voorziet alles in een duidelijk Achterhoeks accent van een frisse blik, zodat het makkelijk verteerbaar is. Hij relativeert, vergroot uit, maakt bijzaken tot hoofdzaak en andersom, trekt uitspraken uit hun verband en geeft ze een nieuwe lading.
De column heeft een toon die het doel van de dag persoonlijker maakt: “En morgenvroeg om zeven uur gaan we allemaal, samen met deze bestuurders in een geel pak met een reflecterende driehoek de straat op en regelen we het verkeer, met de wethouder voorop. Want vanaf vandaag gaat deze stad voor veiligheid. Dat is hier net voor mijn ogen afgesproken. En als na vandaag er ooit nog iemand is die zegt dat het anders is, jonassen we hem met zijn allen de plomp in”.
Is hij eenmaal klaar, dan verheugen de aanwezigen zich al op zijn afsluiter, aan het einde van de dag. Thuis wachten lauwe aardappels, want niemand wilde voortijdig vertrekken.

“Ach ja”, wordt vaak gezegd, “het is deze doelgroep”. Het blijven ambtenaren. Het blijven specialisten. Het blijven beleidsmakers. Die gaan altijd eerder weg. Complete nonsens, volgens Frans: als de dag goed in elkaar zit en de acts een integraal onderdeel uitmaken van het programma, wil niemand ze missen.
De ludieke afsluiting heeft zichzelf overbodig gemaakt. Deelnemers moesten zo nodig “getrakteerd” worden op grappig bedoelde trapeze werkers, pipo’s of stand-up comedians, die niet bij machte waren om de inhoud te analyseren en de programma onderdelen binnen een groter kader te plaatsen:”Vandaag ging het hier over astma geloof ik. Nou: Mijn vriendin heeft ook zoiets. Ik ken haar uit het café de blaffende hond” en de tenen stonden weer eens krom.

Bovenop de inhoud

Frans (Miggel voor vrienden) doet dat anders: bovenop de inhoud en met de doelstelling van de dag als leidraad. Humorvol, maar vooral inhoudelijk. Scherp, maar met respect voor alle deelnemende sprekers en meningen. Als afsluiter zet hij de punt, die iedere bijeenkomst nodig heeft; maakt hij de vertaling naar ‘wat gaan we morgen anders doen’. En omdat hij dat doet op lichte toon, voelt het niet als een opgedrongen dienstmededeling.

De columns van Frans zijn niet op voorhand thuis verzonnen. Dat kan niet. De columnist Miggelbrink gebruikt dat wat er op het podium en in de zaal gezegd wordt. En dat voel je. Hij houdt pas op met schrijven in de laatste minuut met de laatste opmerking van het congres. En dan stapt hij meteen, met frisse moed het podium op: de dag wordt gebundeld in vijftien minuten. Schrappen, strepen en een intensieve zoektocht naar wat het begin te maken heeft met het einde. Wat hebben de sprekers gemeen. Waar ligt de passie. Waar ligt het gevoel en wat doen we er morgen mee?
Inhoud staat voorop, maar komt nooit uit de verf zonder relativering. De dwarse kijk en vooral de verrassende invalshoek. Dat de staatssecretaris zelf  zegt dat ze het boegbeeld is, bijvoorbeeld: ”Deze staatssecretaris staat met de armen breeduit voorop de boeg van het schip van duurzaamheid … en dat lijkt veel op de poster van de film Titanic. Ik weet niet of dat de bedoeling was van deze staatssecretaris”.

Bovenal versterkt de column het gemeenschappelijke doel. Het maakt het concreet en het geeft ontspanning. Maar ook aanknopingspunten om tijdens de borrel samen anders naar het onderwerp te kijken: ”En het ging over ouders en professionals die samen dagelijks barrières oprichten door te beschermend te zijn …. en dat je daarin door kunt schieten. Dat zit in de genen van ouders. Ouders zijn misschien wel de grootste barrières, want ouders zijn bang voor ongelukken. Bang voor drukke wegen. Voor rolstoelers die vastzitten in de modder. Want het gaat om gelukkig zijn”.
Deze manier helpt mensen informatie verwerken, concreet maken en relativeren:”Toen was er een pauze en moest iedereen elkaar anders vasthouden, zo werd gezegd. Nou, dat vonden de wethouders wel leuk. Dat is nog eens leuke politiek. We komen hier vaker lachten de wethouders. Wie wil me vasthouden. Maar daar was dan weer niemand voor te vinden”.
Iedereen in de zaal heeft hetzelfde meegemaakt. De humor en relativering van de column versterken dat gemeenschappelijke gevoel.

Referenties

Frans Miggelbrink is de vaste columnist bij politiek cafe Piment van Wouke van Scherrenburg en vaste columnist bij Cobouw café. Een door Nederland rondtrekkend café voor bouwend Nederland.

“Frans Miggelbrink weet net de juiste puntjes uit een gesprek op te pakken om het verhaal ‘smeuïg’ en voor het publiek herkenbaar te presenteren. Je krijgt als publiek heel direct, maar zeker ook op een hilarische manier een spiegel voorgehouden. Dit werkt uitstekend als intermezzo binnen een inhoudelijk programma”. Maryse Maes Communicatieadviseur i.o.v. Provincie Zuid-Holland